Ouder worden…..

hourglass-1703330_1920

clock-1274699__340

Ouder worden…..een terugblik

Een blog over ouder worden, niet dat dat nieuw is voor me hoor maar ik ontdek de laatste tijd dat ik er wel steeds meer van ondervind. Nu ben ik 58 en dat is niet meer zo piep natuurlijk en ik zie ook echt wel dat ik geen 20 meer ben, gelukkig niet zeg.

Waarom zeg ik dat nou, gelukkig niet? Dat zal ik eens uitleggen en ook de rest van mijn gedachtenspinsels van dit onderwerp. Ik zeg heel vaak: ik wilde dat ik mijn leven over kon doen met de kennis en de wetenschap die ik nu heb. Dan had ik heel veel dingen anders gedaan. Daar fantaseer ik dan over, wat had ik dan anders gedaan? In ieder geval was ik brutaler geweest tegen mijn pleegmoeder. Ik had gezegd, toen zei eiste dat ik de opleiding van ziekenverzorgende moest doen, dat ik verpleegkundige wilde worden. Dat wilde ik altijd al en ik ben het ook geworden maar pas op mijn 50e. Dat is stap 1. Daarna was ik gewoon aan de pil gebleven en was dan op mijn 18e niet zwanger geworden. Punt 2.

Verkeringstijd

Mijn man en ik hadden dan een leukere verkeringstijd gehad, we hadden beiden carrière kunnen maken en een mooie toekomst op kunnen bouwen. Ik had mijn schoonouders uit kunnen leggen waarom ik was zoals ik was, dat het door de vele trauma’s kwam, dat ik zo reageerde en ze hadden meer van me begrepen. Ik had mijn pleegvader toch alles verteld wat zijn vrouw met me deed en dan had ik hem kunnen bedanken dat hij zoveel van me hield.

Maar dat is allemaal niet gebeurd en daar moest ik mee leren leven en ineens ben je ouder en sta je meer stil bij dit soort dingen. Sinds twee jaar heb ik alles verwerkt en ben ik beter dan ooit ondanks dat de pijnplekken blijven en ze scheuren af en toe een litteken open. Maar ik heb geleerd om dat te accepteren en ik zeg dan alleen tegen mijn man: geef me even een knuffel en hij weet dan waarom. Hij weet dan als enige, dat ik dat even zo nodig heb en dan kan ik weer verder.

Om de hoek

Het ouder worden komt om de hoek kijken met alle facetten die het heeft, lichamelijk merk je het maar psychisch ook. Niet negatief hoor, juist niet. Mijn lichaam werkt juist met me samen om mijn grenzen te bewaken en dan stop ik want: teveel gedaan en mijn hoofd lacht heel vaak en dat omdat ze zeggen dat je niet alleen ouder maar ook wijzer bent geworden en ja, het is zo, het is echt waar. Het is gekomen, die wijsheid en wat geniet ik daarvan. Ook geniet ik ervan dat ik kinderen heb gekregen in een tijd zonder al dat moeten van nu. Zonder social media en zonder alle dingen die ze moeten kunnen al op de kleuterschool. Ik heb bewondering voor onze kinderen dat ze hun kinderen in deze tijd groot moeten zien te krijgen. Ik help waar ik kan maar oh wat een tijd.

Tijd

Over tijd gesproken, dat is het addertje wat onder het gras zit bij mij want tijd, ik wil zo graag nog wat tijd. Ik schreef al dat ik pas twee jaar echt klaar ben met alles en ik wil er zo graag nog wat van genieten. Ik weet dat het zomaar afgelopen kan zijn, enkele keren meegemaakt dat ik er bijna niet meer was maar ik ben er nog en ik mag van alles genieten om me heen. Gesprekken heb ik erover gevoerd met mensen en ik mag denken dat als me toch wat overkomt, dan weet ik wat geluk is, hoe geluk voelt en daar gaat het om. Daar probeer ik in te berusten maar ben nog niet uitgedacht. Graag nog wat tijd om van deze, toch, mooie wereld met iedereen die in mijn cirkel zit, mijn familie, vrienden en bekenden, te genieten.

Een doordenker….vindt je niet?

Met dank aan onze vaste gastblogster Gerda Reker

 

Geef een reactie